Συγγραφέας: Richard Farrell, CIO στην Netcall
Η μετάβαση στη στρατηγική διαχείριση του AI
Μετά από μια χρονιά που χαρακτηρίστηκε από την επανάσταση, την ταχεία υιοθέτηση και τις υψηλές προσδοκίες γύρω από το AI, το 2026 διαφαίνεται ως η χρονιά-ορόσημο όπου οι CIOs θα εφαρμόσουν μια πιο στρατηγική ματιά. Στόχος πλέον δεν είναι να επιβραδυνθεί η τεχνολογική πρόοδος, αλλά να οδηγηθεί σε μια πιο έξυπνη, βιώσιμη κατεύθυνση για το μέλλον.
Το 2025, γίναμε μάρτυρες της ραγδαίας ανόδου των AI copilots σε σχεδόν κάθε ψηφιακή πλατφόρμα. Από browsers και συστήματα CRM μέχρι σύγχρονα εργαλεία παραγωγικότητας και helpdesks, ο τεχνολογικός κόσμος έσπευσε να υιοθετήσει την "βοήθεια κατ' απαίτηση".
Όμως, ενώ οι πωλητές υπόσχονταν "μαγεία", οι CIOs βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πρόκληση της διαχείρισης:
- Πολλαπλά πιλοτικά προγράμματα.
- Ασύνδετες πλατφόρμες.
- Μεγάλες υποσχέσεις με λίγα απτά αποτελέσματα.
"Τώρα, ο 'μήνας του μέλιτος' τελείωσε."
Ο νέος ρόλος του CIO: Αρχιτέκτονας Στρατηγικών Αποτελεσμάτων
Ήρθε η ώρα για μια ουσιαστική αξιολόγηση: τι λειτούργησε, τι απέτυχε και τι έχει πραγματική αξία. Ο ρόλος του CIO εξελίσσεται από ενθουσιώδης λάτρης της καινοτομίας σε αρχιτέκτονα στρατηγικών αποτελεσμάτων.
Αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα μεμονωμένα πειράματα στην ολιστική σκέψη – ευθυγραμμίζοντας ανθρώπους, διαδικασίες και τεχνολογία για την επίτευξη μετρήσιμων στόχων.
Η χαρτογράφηση διαδικασιών (process mapping) αναδεικνύεται ως το απαραίτητο σημείο εκκίνησης. Στόχος είναι ο εντοπισμός:
- Των "σημείων πόνου" (pain points).
- Των αναποτελεσματικών ροών εργασίας.
- Των τομέων όπου το AI και η αυτοματοποίηση μπορούν να συνδεθούν άμεσα με την επιχειρηματική επιτυχία.
Αυτή η αλλαγή φέρνει νέες προτεραιότητες που θα καθορίσουν το 2026.
Η ευφυΐα των διαδικασιών (Process Intelligence) θα αντικαταστήσει τα κατακερματισμένα copilots
Η αρχική υπόσχεση των AI copilots ήταν εξαιρετικά ελκυστική: εξοικονόμηση χρόνου, δραστική μείωση της χειρωνακτικής εργασίας και υπερ-ενίσχυση της παραγωγικότητας. Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδείχθηκε πολύ πιο προσγειωμένη.
Ανεξάρτητες αξιολογήσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας λεπτομερούς δοκιμής από το Department for Business and Trade του Ηνωμένου Βασιλείου, κατέγραψαν ελάχιστες μετρήσιμες βελτιώσεις στην παραγωγικότητα [1]. Παρά τις θετικές αναφορές των χρηστών, τα πραγματικά επιχειρηματικά κέρδη ήταν είτε αμελητέα είτε ανύπαρκτα.
Γιατί συνέβη αυτό;
- Τα εργαλεία αυτά σχεδιάστηκαν για μεμονωμένους χρήστες και όχι για τις σύνθετες ανάγκες των οργανισμών.
- Λειτουργούσαν "πάνω" από τις ροές εργασίας, αντί να τις βελτιώνουν ουσιαστικά.
- Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, η κορυφαία περίπτωση χρήσης περιορίστηκε απλώς στη σύνοψη συσκέψεων και μηνυμάτων...