Η επανάσταση της ρευστότητας στις AI startups: Οι εργαζόμενοι εξαργυρώνουν την καινοτομία

Τον περασμένο Μάιο, η startup αυτοματοποίησης πωλήσεων Clay, ανακοίνωσε μια στρατηγική κίνηση που συζητήθηκε έντονα στην τεχνολογική κοινότητα: επέτρεψε στην πλειονότητα των υπαλλήλων της να πουλήσουν μέρος των μετοχών τους, με την αποτίμηση της εταιρείας να αγγίζει το εντυπωσιακό ποσό του 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων.

Αυτή η εξέλιξη, που πραγματοποιήθηκε μόλις λίγους μήνες μετά τον γύρο χρηματοδότησης Series B, κατέστησε την προσφορά ρευστότητας της Clay μια σπανιότητα στην τρέχουσα αγορά. Οι λεγόμενες "tender offers" — οι δευτερογενείς συναλλαγές αυτού του τύπου — θεωρούνταν μέχρι πρότινος εξαιρετικά ασυνήθιστες για εταιρείες που βρίσκονται σε τόσο πρώιμο στάδιο ανάπτυξης.

Το κύμα των Tender Offers συνεχίζεται στο οικοσύστημα του AI

Από εκείνη τη στιγμή, παρατηρούμε μια νέα τάση όπου αρκετές άλλες ταχέως αναπτυσσόμενες startups επέλεξαν να επιτρέψουν στο προσωπικό τους να μετατρέψει μέρος των μετοχών του σε μετρητά, επιβραβεύοντας την προσφορά τους στην επιτυχία της εταιρείας:

• Η Linear, μια εταιρεία έξι ετών και ισχυρός ανταγωνιστής της Atlassian που βασίζεται στο AI, ολοκλήρωσε επιτυχώς μια tender offer στην ίδια υψηλή αποτίμηση με τον γύρο χρηματοδότησης Series C, φτάνοντας το 1,25 δισεκατομμύριο δολάρια.
• Πιο πρόσφατα, η ElevenLabs, ηλικίας μόλις τριών ετών, ενέκρινε μια δευτερογενή πώληση ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων για το προσωπικό της, εκτοξεύοντας την αποτίμησή της στα 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια και διπλασιάζοντας την προηγούμενη αξία της.

Η συνεχιζόμενη άνοδος της Clay

Και οι εξελίξεις δεν σταματούν εδώ. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Clay, η οποία κατάφερε να τριπλασιάσει τα ετήσια επαναλαμβανόμενα έσοδά της (ARR) στα 100 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε ένα μόλις έτος, αποφάσισε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για τους υπαλλήλους της να επωφεληθούν εκ νέου από την ραγδαία ανάπτυξη.

Η οκτάχρονη startup ανακοίνωσε ότι το προσωπικό της έχει τη δυνατότητα να πουλήσει μετοχές με αποτίμηση 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σημειώνοντας αύξηση άνω του 60% από την αποτίμηση των 3,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων που είχε ανακοινωθεί τον Αύγουστο.

Μνήμες από το 2021 ή μια νέα πραγματικότητα για το μέλλον;

Αυτές οι δευτερογενείς πωλήσεις σε ολοένα και υψηλότερες αποτιμήσεις για νέες, και ενίοτε λιγότερο δοκιμασμένες εταιρείες, μπορεί αρχικά να φαντάζουν ως μια πρόωρη ρευστοποίηση ("cash out") που ξυπνά μνήμες από την επενδυτική φούσκα του 2021.

Το πιο χαρακτηριστικό και διαβόητο παράδειγμα εκείνης της εποχής ήταν η Hopin. Ο ιδρυτής της, Johnny Boufarhat, φέρεται να πούλησε μετοχές της εταιρείας του αξίας 195 εκατομμυρίων δολαρίων μόλις δύο χρόνια πριν τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας πωληθούν για ένα μικρό κλάσμα της κορυφαίας αποτίμησής της, η οποία είχε φτάσει τα 7,7 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η αλλαγή στρατηγικής: Από τους ιδρυτές στους εργαζομένους

Κατά τη διάρκεια της εποχής ZIRP (Πολιτική Μηδενικών Επιτοκίων), ένα μεγάλο μέρος των δευτερογενών συμφωνιών παρείχε ρευστότητα σχεδόν αποκλειστικά στους ιδρυτές πολυσυζητημένων εταιρειών, όπως συνέβη στην περίπτωση της Hopin.

Αντίθετα, οι πρόσφατες συναλλαγές από τις Clay, Linear και ElevenLabs είναι δομημένες στρατηγικά ως tender offers που ωφελούν άμεσα και τους εργαζομένους, διαχέοντας τον πλούτο και ενισχύοντας τη διατήρηση ταλέντων.

Ενώ οι επενδυτές στις μέρες μας βλέπουν γενικά με δυσαρέσκεια τις αποκλειστικές πωλήσεις από ιδρυτές, η στροφή προς την επιβράβευση των εργαζομένων θεωρείται δείγμα υγείας και μακροπρόθεσμης δέσμευσης στο όραμα της εταιρείας.